1. Tanrı, Noah’ı ve gemide onunla birlikte bulunan tüm vahşi hayvanlarla tüm evcil hayvanları hatırına getirdi. Tanrı yeryüzü üzerinden bir rüzgar geçirdi ve sular çekilmeye başladı.
2.
Derinliklerin kaynaklarına ve göklerin pencerelerine set çekildi. Göklerden
[yağan] yağmur [böylece] sona erdi.
3.
Sular yeryüzü üzerinden çekilmeye başladı ve sürekli çekilerek 150 günün
sonunda [belirgin biçimde] azaldı.
4.
Yedinci ayda ayın 17. gününde, gemi Ararat Dağları’nın üzerinde karaya oturdu.
5.
Sular onuncu aya kadar azalmaya devam etti. Onuncu [ay]da, ayın birinde,
dağların zirveleri göründü.
6.
Kırk gün geçtikten sonra Noah, yapmış olduğu geminin penceresini açtı.
7.
Kuzgunu gönderdi ve [kuzgun] çıktı. Sular yeryüzü üzerinden kuruyana kadar
[kuzgun] sürekli çıktı ve döndü.
8.
[Noah] Suların toprak yüzeyinde hafifleyip hafiflemedeğini görmek için
güvercini yanından gönderdi.
9.
Güvercin ayağını koyabileceği bir yer bulamadı ve ona [Noah’a], gemiye geri
döndü; zira tüm yeryüzü üzerinde [hala] su vardı. [Noah] Elini uzattı ve onu
alarak kendisine, gemiye getirdi.
10.
Başka bir yedi gün daha bekledi ve güvercini bir kez daha gemiden gönderdi.
11.
Güvercin akşam vakti ona geldi; ve işte – ağzında, yeni koparılmış bir zeytin
dalı vardı. Noah böylece suların yeryüzü üzerinden alçaldığını anladı.
12.
Başka bir yedi gün daha bekledi ve güvercini [tekrar] gönderdi. [Güvercin] Ona
bir daha dönmedi.
13.
[Noah’ın yaşamındaki] 601. yılda birincide [ilk ayda], ayın birinde
yeryüzündeki sular [tamamen] çekildi. Noah geminin [güverte] kapağını açtı ve
toprağın yüzeyinin kurumaya başladığını gördü.
14.
Ve ikinci ayda, ayın 27. gününde, yeryüzü kurudu.
15.
Tanrı Noah’a [şunları] söyleyerek konuştu:
16.
“Gemiden çık – sen ve seninle birlikte eşin, oğulların ve gelinlerin.
17.
Yanındaki tüm canlıları – gerek kuş, gerek çiftlik hayvanı, gerekse de yeryüzü
üzerinde hareket eden toprak hayvanı olsun – tüm vücutları yanında çıkar.
Yeryüzünde kaynaşsınlar ve yeryüzü üzerinde üreyerek çoğalsınlar”.
18.
Noah, yanında oğulları, eşi ve gelinleriyle çıktı.
19.
Her vahşi hayvan, her toprak hayvanı ve her kuş – yeryüzü üzerinde hareket eden
her şey – aile aile gemiden çıktılar.
20.
Noah, Tanrı’ya bir mizbeah inşa etti. Her temiz çiftlik hayvanından ve her
temiz kuştan [bir miktar] aldı ve mizbeahta tamamen-yakılan-korbanlar yaptı.
21.
Tanrı güzel kokuyu kokladı ve Tanrı Kendi’ne “Toprağı bir daha insanlar
yüzünden lanetlemeyeceğim” dedi. “Çünkü insan kalbinin eğilimi, çocukluğundan
beri kötüdür. Tüm hayatı bir daha hiçbir zaman, [şimdi] yapmış olduğum gibi
vurmayacağım.
22.
Yeryüzü var oldukça, ekim ve hasat, soğuk ve sıcak, yaz ve kış, gün ve gece
[bir daha] işleyişlerini durdurmayacak”.