1. Yosef Mısır’a indirilmiş, onu Paro’nun Mısırlı memurlarından, muhafız birliği komutanı Potifar, onu oraya getiren Yişmaeliler’in elinden satın almıştı.
2. Tanrı
Yosef’leydi ve [Yosef] başarılı biri oldu. [Çok geçmeden] Mısırlı efendisinin
kendi evinde çalışmaya başladı.
3. Efendisi,
Tanrı’nın onunla olduğunu ve yaptığı her işi Tanrı’nın başarıya ulaştırdığını
görmüştü.
4. Yosef
[efendisinin] gözüne girdi ve kısa sürede [kişisel olarak] ona hizmet etmeye
başladı. [Efendisi] Onu evin yönetimiyle görevlendirdi ve sahip olduğu her
şeyin sorumluluğunu ona verdi.
5. Evinin ve
sahip olduğu her şeyin sorumluluğunu ona verdiği andan itibaren, Tanrı,
Mısırlı’nın evini, Yosef sebebiyle mübarek kıldı. Tanrı’nın bereketi, gerek
evde gerekse de tarlada sahip olduğu her şeyin üzerindeydi.
6. [Efendisi]
Tüm işlerini Yosef’in eline terk etti ve [kendi] yediği ekmek
dışında,[Yosef’in] yaptığı hiçbir şeyle ilgilenmedi. Yosef güzel yapılı ve
yakışıklıydı.
7. Bir süre
sonra, efendisinin eşi, gözlerini Yosef’e dikti ve “Benimle yat” dedi.
8. [Yosef]
Kesin bir dille reddetti ve efendisinin eşine “Bakın” dedi. “Ben evde olduğum
için, efendim hiçbir şeyle ilgilenme gereği duymuyor. Sahip olduğu her şeyi
bana emanet etti.
9. Bu evde
benden daha yetkili kimse yok; zira [efendim] benden hiçbir şeyi esirgemedi –
sadece, eşi olduğunuz için siz hariç. Böylesi büyük bir kötülüğü nasıl
yaparım?! Hem Tanrı’ya karşı da günah işlemiş olurum!”
10. [Kadın]
Yosef’e kesintisiz her gün konuşmasına karşın; [Yosef] ne onun yanında yatma,
ne de beraber vakit geçirme konusunda onu dinlemedi.
11. Yine böyle
bir günde, [Yosef] işini yapmak için eve geldi. Ev personelinin hiçbiri evin
içinde değildi.
12. [Kadın] Onu
giysisinden yakaladı ve “Benimle yat” dedi. Fakat [Yosef,] giysisini [kadının]
elinde bıraktı; kaçıp dışarı çıktı.
13. Giysisini
elinde bıraktığını; kaçıp dışarı çıktığını görünce
14. [kadın,
dışarıdaki] ev personelini çağırdı ve onlara “şahitsiniz!” dedi. “[Kocam,] Bizi
eğlendirmesi için İbrani bir adam getirdi. [Bu İbrani] Bana tecavüz etmeye
yeltendi; ama çok yüksek bir sesle çığlık attım!
15. Sesimi
yükseltip [yardım] çağırdığımı görünce, giysisini yanımda bıraktı; kaçıp dışarı
çıktı!”
16. [Kadın,
Yosef’in] Giysisini, [Yosef’in] efendisi evine gelene kadar yanında tuttu.
17. [Kocasına]
Aynı hikayeyi anlattı: “Bize getirmiş olduğun İbrani köle benimle oynaşmaya
geldi!
18. Sesimi
yükseltip [yardım] çağırırken, giysisini yanımda bıraktı ve dışarı kaçtı!”
19. [Yosef’in]
Efendisi, eşinin ona konuştuğu “Kölen bana böyle şeyler yaptı” şeklindeki
sözlerini duyunca öfkesi alevlendi.
20. Yosef’in
efendisi onu tutuklatıp, zindandaki, kralın esirlerinin hapsedildiği yere
yerleştirdi. [Yosef bir süre] Orada, zindanda kalacaktı.
21. Tanrı
Yosef’leydi. Ona belirli bir karizma bağışladı ve bu sayede zindancıbaşının
gözüne girmesini sağladı.
22. Kısa bir
süre sonra, [zindancıbaşı] zindandaki bütün esirlerin sorumluluğunu Yosef’in
eline verdi. Orada yapılan her ne görev varsa, artık o yapıyordu.
23.
Zindancıbaşı, [Yosef’in] sorumluluğuna verdiği hiçbir şeyi kontrol etme gereği
duymuyordu. Zira Tanrı onunlaydı [Yosef’leydi] ve yaptığı her şeyde Tanrı onu
başarılı kılıyordu.